Akşamdaki İki Saatlik Vaktimizi Yemek Savaşında Değil, Yerde Yuvarlanarak Geçiriyoruz

 “Yoğun bir tempoda çalıştığım için akşamları kızımla geçirebildiğim sadece iki ya da üç saatim var. Kapıdan girdiğim an o kısıtlı vakti onunla yerde yuvarlanarak, gününü dinleyerek, kaliteli zaman geçirerek değerlendirmek istiyorum. Ancak o kısacık zaman dilimini masada ‘hadi bunu yiyeceksin, çiğne yut’ kavgasıyla harcamak inanın kalbimi acıtıyor. Annelik sadece beslemek değil, ruhunu da doyurmaktır. Yemekleri bir savaş alanı olmaktan çıkardım, yediği kadarıyla yetinmeyi ve onu onaylamayı seçtim. Beslenme açıklarını, onun itirazsiz yediği pratik takviyelerle desteklediğim için artık akşamlarımız sadece bize, oyunlarımıza ve kahkahalarımıza kaldı.”