Bizim evde sabah kavgası nasıl bitti?
Bir yıl boyunca bizim evde sabahlar kavgayla başladı, ben de her akşam kendimi suçlayarak yattım. Sonra küçük bir şey değişti. O günden beri en çok sorulan soru hep aynı: "Ne yaptın?" Hepsini buraya yazdım, baştan sona, saklamadan.
Bir yılda neler denedik
Şurubu iki kaşıktan sonra kustu. Damlayı tükürdü. Tableti yutamadı, ezip yoğurda kattım, yoğurdu da bıraktı. Kayınvalidem pekmez dedi, pekmez de denendi. Her biri bir hafta sürdü, sonra yine aynı yere döndük.
Bir noktadan sonra mesele vitamin olmaktan çıktı. Sabahlar kavgayla başlıyordu, ben kendimi suçluyordum, Emir de bunu görüyordu.
Aynı isim tekrar tekrar
Sınıfın WhatsApp grubunda bir anne hangi vitamini verdiğimizi sormuştu. On küsur cevap gelmiş, aynı isim dört kez geçiyordu. Birkaç gün sonra eltim de aynı ismi söyledi. Hemen almadım, her şeyi denemiş biriyim. Önce o annelerden birine yazdım, sonra kutunun arkasını okudum.
"İlaç mı bu?"
İlk sorum buydu. İlaç değilmiş, takviye edici gıdaymış, kutunun arkasında yazıyor. İkinci sorum "internetten mi alacağım?" oldu. Eczanelerde de varmış. Ben siteden kapıda ödemeyle aldım.
Bana yazılan o cümle
O anne, eczacının ona söylediği bir cümleyi yazdı bana:
Zorlayarak yediremezsin. Eksiği tamamlaman gerekir.
Bir yıldır zorluyordum. Kaşıkla, sesimle, bazen bağırarak.
Neden ayıcık
Adı uzbionik. İçinde 13 vitamin ve mineral var. Çilek aromalı, çiğnenen ayıcıklar, yutmak yok, ölçek yok. 4 yaş ve üzeri çocuklar için, günde iki tane, tercihen yemekle. Bir kavanozda 60 tane var, 30 gün gidiyor. Yapay renklendirici, yapay tatlandırıcı ve koruyucu içermiyor, rengi pancar kökünden.
Benim için önemli olan şuydu: kaşık yok, ısrar yok, "bir lokma daha" yok.
İlk hafta, dördüncü hafta
İlk hafta hiçbir şey olmadı. Bunu özellikle yazıyorum, çünkü ben de ilk gün bir şey değişsin isteyen biriydim.
Değişen şey sabahlardı, kavga kalmadı. Üçüncü gün kavanozu bana Emir hatırlattı. İkinci hafta Zeynep de istedi, dört yaşına girmişti, ona da başladık. Dördüncü haftanın bir akşamı sofrada çocukların tabağına hiç bakmadığımı fark ettim. Konuştuk, güldük.
Şimdi kavanoz bitince Murat soruyor. Bir yıldır ilk kez bu evde vitamin konusunu ben açmıyorum.
